Opening

>

October 15, 2010

mensen

Wat een feest, wat een feest! Weer een evenement om het stadsdeel Amsterdam- Noord te verbeteren, en voor KijkRuimte mocht ik daar heen.

Het was namelijk de opening van van der PEK werkt, een nieuw servicepunt in de buurt en een onderdeel van BSN werkervaringsbedrijf. Zoals ik al eerder vertelde is BSN werkervaringsbedrijf een instelling om mensen met een afstand van de arbeidsmarkt weer aan het werk te krijgen, zodat ze weer aan school kunnen beginnen of een baan kunnen vinden. Dit doen ze door middel van verschillende projecten. Zo kunnen de deelnemers bijvoorbeeld werken in een naaiatelier of keuken. Eerder heb ik al een stukje geschreven over BSN, toen stootte het me voor mijn hoofd dat ik nergens kon vinden waar BSN eigenlijk voor stond. Dus toen ik binnenkwam was mijn eerste missie: erachter komen waar BSN voor staat. Ik heb het verschillende mensen gevraagd, en bijna niemand wist het. Bijna niemand, behalve de directeur van BSN werkervaringsbedrijf. Die vertelde me dat BSN staat voor Buurtservice Noord, maar dat het een oude benaming is die niemand meer gebruikt. Nu dat eindelijk helder was kon ik verder gaan met het opsnuiven van de feestvreugde.

Van der PEK werkt is gevestigd in, hoe kan het ook anders, de van der Pekstraat! Het is een normaal woonhuis, en bij mijn entree vertelden de werknemers dat er in de tuin hapjes en drankjes gehaald konden worden. Natuurlijk snelde ik gelijk naar de tuin, want als ik ergens de sfeer zou kunnen proeven zou het wel bij de gratis dingen zijn. Mijn vooroordeel klopte, in de tuin was het druk. Groepjes buurtbewoners stonden gezellig met elkaar te kletsen onder het genot van een drankje. Ook de organisatoren van de opening en de grote bazen van BSN waren aanwezig in de tuin. Ik besloot om mijn schrijfblok erbij te pakken en mensen te gaan observeren, misschien ook stiekem een gesprekje mee te luisteren. Al snel merkte ik dat het “hot item” de bezems waren die uitgedeeld werden op vertoon van je uitnodiging. Zo hoorde ik een buurtbewoner tegen een ander vragen: “Kom jij ook voor een bezem?”. Ook duurde het niet lang voordat een buurtbewoner aan mij vroeg of ik er al een had. Hij had er al snel een gehaald, anders waren ze weg. Het duurde dus niet lang voordat ik groepjes buurtbewoners onder het genot van een hapje, drankje, en bezem met elkaar zag praten. De versnaperingen waren trouwens allemaal verzorgt door deelnemers van van der PEK, de drank ook. Het leek wel een van der PEK invasie.

Na een half uurtje borrelen was het tijd voor een welkomstwoord van de directeur van BSN Bianca Prins, het kwam een beetje moeizaam op gang omdat er een echo uit de luidspreker kwam (foei, afdeling techniek van van der PEK!). Er werd wat gesleuteld aan het apparaat en het probleem was vrij snel opgelost. Bianca vertelde dat ze trots was op van der PEK werkt, het servicepunt was al een tijdje geopend en erg succesvol. Ze hadden 16 deelnemers en daar waren al 2 succesverhalen uit ontstaan. Een deelnemer was een MBO opleiding begonnen en een ander een HBO. Ze hadden ook gemerkt dat de behoefte groot was aan een servicepunt in de buurt, er waren al veel buurtbewoners langsgekomen en er waren al wat buurtinitiatieven uit ontstaan. Na dit gemeld te hebben bedankte ze iedereen die mee had gewerkt aan dit project.

opening

De beurt was nu aan twee heren in pak, die van der PEK werkt met een handeling mochten openen. Maar eerst moesten ze laarzen aantrekken. Ze kwamen in pak met felgele laarzen terug en stelden zich voor. Het waren Rob Post, de stadsdeelvoorzitter en Ron Onverzaagt de regiodirecteur van Ymere. Een andere man in een werkpak met dezelfde gele laarzen diende zich aan om te helpen. Samen legden ze op straat grote ijzeren sjablonen neer waar op stond: van der PEK, samen houden we de buurt schoon. De deskundige verliet ons even en kwam daarna terug met een enorme hogedrukspuit. Samen spoten ze op de sjablonen, toen dat gedaan was werden de sjablonen weg gehaald en zag je duidelijk de letters in de bakstenen staan doordat ze schoon waren. Dit fenomeen noemden ze straat graffiti. Na deze opening werd er nog verder geborreld. Ik besloot om weer terug te gaan naar KijkRuimte, maar wilde natuurlijk eerst nog een bezem bemachtigen. Er stond een enorme rij voor de bezems en een aardige medewerkster deelde me mee dat ik ook wel morgen terug mocht komen om een bezem op te halen.

Drie keer raden wat ik nu ga doen!

Leave a Reply