NORTH I HTRON

>

March 20, 2011

 

Tijdens en na GRID2010 zal theatervormgever Sandra van Egmond bij KijkRuimte in Amsterdam-Noord haar project NORTH I HTRON ontwikkelen en uitvoeren. NORTH I HTRON is een fotoserie over identiteit en omgeving. Voor dit project fotografeert Sandra mensen op straat in haar eigen wijk Amsterdam-Noord die haar, om welke reden dan ook, opvallen. Vervolgens probeert ze de kern van wat die mensen individueel uitstralen in silhouet, kleurcombinatie, vorm of materiaal te vangen in een zelfportret als die ander. Door kenmerken en details te isoleren en erop in te zoomen wil Sandra de beschouwer bewust maken van de eigenheid van het individu en van het proces van zelfontwerp. Vervolgens maakt ze een fictieve constructie van de identiteit van de ander op basis van alledaagse objecten. Welke shampoo zou deze meneer gebruiken? Welk boek ligt er op haar nachtkastje? Een constructie die wellicht meer zegt over de interpretaties en verwachtingen van de maakster dan over de geportretteerde.

Midden oktober vertrekt Sandra naar Noord Manhattan, New York, waar ze hetzelfde proces zal herhalen. Het materiaal dat ze daar verzameld zal dagelijks via de mail bij KijkRuimte binnenkomen en meteen parallel aan de Amsterdamse portretten aan het publiek getoond worden. Amsterdam-Noord en Noord Manhattan vertonen enkele opvallende gelijkenissen: ze hebben beide het imago van een gevaarlijke wijk, ondergaan op dit moment een stedelijk vernieuwingsproces, ze zijn een smeltkroes van culturen, worden nog niet beschouwd als onderdeel van The City en zijn bovendien beide sterk in opkomst. Sandra is geïnteresseerd in de verschillen en overeenkomsten tussen de manier waarop mensen zichzelf in deze wijken presenteren. Deze serie portretten moet uiteindelijk een beeld schetsen van de bewoners van Amsterdam Noord en hun tegenhangers in Noord Manhattan anno 2010.

Met dit parallelle project waar gedurende GRID2010 steeds nieuw materiaal aan toegevoegd zal worden, wil KijkRuimte het artistieke proces in een wijk in transformatie inzichtelijk maken voor zowel buurtbewoners als bezoekers van buiten.

Klik hier voor een kort verslag van de presentatie en hier voor de publicatie die KijkRuimte heeft gemaakt als reflectie op dit project.

foto01

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

September 2010 AMS

Voorzichtige poging tot een eerste portret (studie)

– Ze loopt over het Buikslotermeerplein. Ze is groot. En breed. Haar geheel zwarte outfit benadrukt haar massieve lichaam. Ze houdt veel van strass steentjes, want die zitten op de achterzak van haar broek, en op haar tas. Door haar grote lijf lijkt haar hoofd klein. Haar haar is in een soort knotje gedraaid, heel strak. Met rustige tred en licht gebogen hoofd loopt ze richting Blokker.

blogpost21

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

November 2010 NY

Aan winkels geen gebrek in NY. Maar goedkope winkels met allerhande interessante spullen; die zijn moeilijker te vinden. Mijn paradijs in Washington Heights heet El Mundo. Het Macy’s van the Heights. Je vindt er alles voor in huis, van toiletpot tot droogkap. Van vloertegels tot pumps. El Mundo heeft de wereld te koop, vaak voor een prikkie. En, wat ook belangrijk is om te melden is dat El Mundo (hoe verrassend) volledig Latin/Hispanic is. Engels wordt er niet gesproken. Dit maakt onderhandelen soms wat ingewikkeld want de artikelen zijn niet geprijsd, en dus moet ik regelmatig dingen komen vragen. Maar het is de moeite waard, want de kleding die zij verkopen, zie je ook in het straatbeeld. Er zijn meerdere El Mundo’s in the Heights. Dit is een van mijn favorieten:

Kleren maken de man. Zowel in Amsterdam Noord als in Upper Manhattan. Momenteel verblijf ik in NY; om hetzelfde te doen als wat ik doe in Amsterdam Noord: portretten namaken van mensen die ik op straat tegen kom. De wijk waarin ik werk heet Washington Heights en wordt door de mensen uit de stad niet echt beschouwd als onderdeel van de stad. In de jaren 80 en 90 waren er veel problemen met drugs en gangs die de buurt domineerden. Een soort Vogelaarwijk in het kwadraat. Maar na een extensieve schoonmaakactie begint de buurt langzaam te veranderen. De huren zijn er laag, en de bevolking heeft weinig te besteden. Telkens als er gezinnen vertrekken uit hun huis, wordt het opgeknapt en voor meer geld verhuurd of verkocht. Gentrificatie dus. Een ‘opwaardering’ van de buurt wordt het wel genoemd. Twijfelachtige benaming. Maar lijkt Washington Heights nou een beetje op Noord? In het straatbeeld niet. Washington Heights is rumoerig, rommelig, de gebouwen zijn hoger, en het voelt wat ruiger aan. Men leeft hier vooral op straat en het is wel veel ‘ons kent ons’. Daarin voel ik wel een noordgevoel. Maar wat ik vooral herken hier is een soort ‘outsidersgevoel’. De stad wil niet bij ons horen, dus horen wij ook niet bij de stad. Een wijk met een sterke eigen identiteit. Morgen meer over mijn favoriete winkels in The Heights.

MOGELIJK GEMAAKT DOOR:

Leave a Reply