Koud

>

November 11, 2010

Het is weer die tijd van het jaar. De dagen worden korter, alles wordt donker. Storm, sneeuw, regen, hagel, het is allemaal weer begonnen.

Maar gelukkig is er een lichtpuntje aan de horizon..

De oliebollenkraam is er weer!


Stel je voor: Je stapt het station uit, doet gauw je kraag wat hoger en zet je muts op.. Brr wat is het koud en nat, echt van dat herfstweer. Je loopt een stukje en stapt op de pont, maar gaat niet op het dek staan, daarvoor is het echt veel te koud en waait het te hard. De pont begint te varen en daar zie je hem al opdoemen. Je stapt het pontje uit en je bent in Amsterdam-Noord, dat is op zich al leuk, maar nu is er dus de oliebollenkraam. Die heerlijke geur van beslag dat in het vet drijft, samen met krenten, kersen, gember, noem het maar op.

Dit gebeurde er vanochtend bij mij toen ik de pont uitstapte. Een van mijn geluksmomentjes in deze beginnende donkere dagen. Ineens zag ik alles een stuk kleuriger dan dat het was. Wat nou grauw en grijs? Oliebollen, dat is het leven. Ik begon mijn stagedag een stuk positiever dan normaal als het dit weer is. Met de wetenschap dat ik ergens op deze dag mijn tanden kon zetten in zo’n heerlijk vette, kleffe oliebol en dat ik een grote witte snor zou krijgen door de poedersuiker.

De laatste paar weken heb ik dit wel vaker gehad, dit warme gevoel. Alleen maar omdat de Buiksloterweg steevast elke ochtend verlicht wordt door het schijnsel van de oliebollenkraam. Weer of geen weer, elke week ga ik op pad om voor KijkRuimte oliebollen te scoren, gewoon omdat dat kan. Het lijkt wel, of de meneer van de oliebollen me al verwachtte. Hij vraagt met een knipoog of ik poedersuiker blief, omdat hij allang weet dat ik dat wil. Soms zegt hij dat ik geluk heb, omdat hij net de oliebollen gebakken heeft en na een beleefd gesprekje doe ik mijn capuchon weer omhoog en zwaai ik hem gedag. Een man van weinig woorden, maar waar je wel op kan bouwen. Daar hou ik nou van. Net zoals de oliebollen die hij bakt, ze zijn zoals ze horen.

Dus deze week een wijze les: Overwinteren doe je in Amsterdam-Noord!

Comments (3)

 

  1. Geert says:

    Heerlijk hè, die oliebollen!

    Ik geniet daar ook altijd zo van.

    Leuke stukjes die jij schrijft trouwens, ik lees ze elke week!

    Groeten,

    Geert

  2. Marie says:

    Liesbeth, wat een ontzettend leuk geschreven stuk!

    Misschien moet je maar culinair recensist worden :)

  3. Pink Meltzer says:

    He lekker die oliebollen; zoiets hebben we niet het hele jaar in Leiden. Ruik gewoon die lucht in je stukje erover en heb gelijk ook zin in een witte snor…

Leave a Reply