Francois vertelt

>

June 2, 2012

Sinds januari 2012 doet ontwerper Francois Lombarts bij KijkRuimte een onderzoek naar de fysieke en publieke ruimte. Hij richt zich op het gebied Overhoeks waar residentiële woonflats het terrein domineren. Overhoeks ligt aan het IJ lijnrecht tegenover de Van der Pekbuurt. Hij zoekt zowel naar een fysieke als een emotionele overbrugging die Overhoeks moet verbinden met de Van der Pekbuurt. Momenteel vindt er nog een éénrichtingsverkeer plaats vanuit Overhoeks naar de Van der Pekbuurt, maar het is de bedoeling dat ook bewoners uit de Van der Pekbuurt de oversteek maken.

De publieke ruimte is voor Francois een ruimte die de organische kwaliteiten van een stad opvangt. Denk aan de wisselende gebruiken en behoeftes van bewoners die volgens hem moeilijk zijn in te kaderen. Dat maakt de publieke ruimte juist zo interessant vindt Francois; de dynamiek en het conflict van een ruimte wordt zichtbaar als verschillende mensen en verschillende behoeftes de communicatie aangaan met de publieke ruimte die zij dagelijks gebruiken. Daarnaast bepalen ook sociale structuren de functie en het gebruik van de ruimte. Als het gebruik van de ruimte niet overeenkomt met het doeleinde, veranderd de functie. Deze wisselende functie vindt ook plaats in Overhoeks, heeft Francois tijdens zijn onderzoek ervaren. “In Overhoeks ligt een kleine strook boulevard die bedoeld is voor recreatief gebruik door de bewoners. Jonge stellen uit de Van der Pekbuurt maken gebruik van deze plek om samen te komen.” Je zou kunnen zeggen dat de stellen uit de Van der Pekbuurt de boulevard van functie doen veranderen en hiermee de organische kwaliteiten van Overhoeks worden benadrukt. De grote gebouwen uit Overhoeks fungeren als gordijn dat de stellen fysiek afscheid van hun eigen wijk. Hierdoor wordt de openbare ruimte van Overhoeks gebruikt door bewoners uit de Van der Pekbuurt als ‘opvang’ ruimte zoals Francois dat omschrijft.

Wat hem opviel was de manier waarop je ‘verwelkomt’ wordt in Overhoeks. Zodra je de oversteek maakt vanuit de Van der Pekbuurt kom je borden ‘verboden toegang’ tegen die het zanderige terrein van Overhoeks versieren. Met andere woorden: als je hier niet woont heb je hier ook niks te zoeken. Dit in tegenstelling tot de Van der Pekbuurt, waar de bewoners van Overhoeks dagelijks gebruik maken van de publieke ruimte. Voor de dagelijkse boodschappen moet Overhoeks gebruik maken van de faciliteiten die de Van der Pekbuurt te bieden heeft. Een vreemd contrast. Francois heeft daarom met verschillende bewoners van zowel Overhoeks als de Van der Pekbuurt gesproken om een helder beeld te krijgen van hoe zij de huidige situatie ervaren.

Beide gebieden hebben in dit geval te maken met verandering. “Je hebt een geschiedenis, er komen veranderingen aan, dat brengt onzekerheid met zich mee vanuit de huidige identiteit, het verlangen naar het verleden en een conflict met de toekomst.” Bij nader inzien is het dus niet zo gek dat de borden ‘verboden toegang’ deel maken van Overhoeks aangezien Shell al lang geleden zijn stempel drukte op het gebied en het hermetisch afsloot.

De gevoelens en behoeftes die de bewoners ervaren is voor Francois een reden om een fysieke oversteek te bouwen, die de twee vervreemde gebieden met elkaar in verbinding brengt, zodat er een organische oversteek ontstaat die het gebruik van beide gebieden vanzelfsprekend maakt.

Het werk van Francois is te zien bij KijkRuimte. Door middel van tekeningen en handgeschreven verslagen krijg je een beeld van zijn artistieke proces. Het einde van het project is nog niet in zicht, de komende weken zal Francois zijn onderzoek voortzetten. Hoe Francois de oversteek gaat realiseren is nog niet helemaal duidelijk en dat maakt het juist zo spannend. Voor nu alvast een klein voorproefje…

Meer over Francois en zijn project hier en hier

 

 

Leave a Reply